"Barwy szczęścia" odcinek 2890 - poniedziałek, 27.11.2023, o godz. 20.10 w TVP2. W 2890 odcinku "Barw szczęścia" Hubert zrozumie, że to koniec jego małżeństwa z Klarą. Rób zdjęcia z perspektywy dziecka. Zegnij się, kucnij bądź usiądź na podłodze, by aparat znalazł się w linii jego oczu, ewentualnie nieco wyżej, by uchwycone oczy były szeroko otwarte (tego rodzaju kadry przykuwają wzrok odbiorców jak mało co!). Tylko jak skłonić dziecko do popatrzenia w obiektyw? Ustaw kogoś na tle okna (nie musi padać). Postaraj się ściemnić obraz tak, żeby osoba była ciemna. Na telefonie dotknij widoku za oknem. Albo ściemnij funkcją słoneczka/żarówki. Na aparacie użyj korekty ekspozycji. Ustaw ją na minus (np. -2). Jeśli nie wiesz jak to zrobić, zajrzyj do instrukcji aparatu. Warto, bo ta funkcja cash. Dominika Chorosińska, była gwiazda "M jak miłość", a dziś posłanka PiS, wydała ponad 33 tys. zł na przejazdy w związku z wykonywaniem mandatu poselskiego. Na ogromną kilometrówkę zwrócili uwagę internauci. Chorosińska odniosła się do zarzutów. Dominika Chorosińska, kiedyś Figurska, w latach 2002-2009 grała Ewę, kochankę Krzysztofa Zduńskiego w serialu "M jak miłość". Potem wystąpiła w filmie "Smoleńsk", a następnie związała się z telewizją publiczną, gdzie prowadziła kilka programów, w tym "W tyle wizji" na antenie TVP znana jest z przywiązania do tradycyjnych wartości. Razem z mężem, aktorem Michałem Chorosińskim, wychowuje sześcioro dzieci, w tym jedno będące owocem swojego romansu. Mąż jednak wybaczył jej zdradę i uznał dziecko. Małżonkom miała pomóc w kryzysie wiara w Boga, o czym często opowiadali w wywiadach. Dominika Chorosińska z PiS tłumaczy się z wydatków na paliwoOd 2018 roku Dominika Chorosińska zajmuje się polityką. Najpierw uzyskała mandat do Sejmiku Województwa Mazowieckiego, a rok później dostała się do parlamentu z listy Prawa i Sprawiedliwości. Od początku jest silnie związana z prawicą i głosi hasła broniące tradycyjnej posłanki Prawa i Sprawiedliwości opublikowało sprawozdanie finansowe za rok 2019/2020. Dokument obejmuje okres od 12 listopada 2019 r. do końca 2020 roku. Wynika z niego, że Dominika Chorosińska w związku z wykonywaniem mandatu poselskiego przeznaczyła na przejazdy samochodem 33 400 złotych. Internauci na Twitterze zdziwili się, skąd taka kwota, skoro paliwo kosztowało wówczas o połowę mniej niż dzisiaj, w dodatku był to okres pandemii, a więc zmniejszonej aktywności polityków. Ale żeby z Warszawy do Nowego Dworu wyjeździć 33 400 PLN (przy cenie paliwa około 4,10 /l) w 2020, przy pandemii COVID-19 to trzeba jeździć/płynąć chyba Batorym - skomentował jeden z twitterowiczów. Dominika Chorosińska wytłumaczyła się z wydatków na paliwo w rozmowie z Onetem. Mieszkam pod Warszawą potrafię czasem zrobić trasę z domu do Warszawy czy Grodziska cztery razy dziennie - podkreśliła. Dla mnie ważne jest, żeby zawsze wracać do domu. Być może te kilometrówki są wtedy wyższe. Bo nie nocuję w hotelach poza domem. Staram się nawet o 2 czy 3 nad ranem wrócić. Bo zależy mi na tym, żeby dzieci wyprawić do szkoły. I potem oczywiście rano wsiadam i jadę dalej - powiedziała Onetowi. Posłowie otrzymują zwrot za paliwa za podróże odbyte w związku z pełnieniem mandatu. Cały limit dopłat do paliwa wynosi 40 954,20 zł. Jak widać, Dominika Chorosińska stara się hojnie korzystać ze swojego przywileju, choć do rekordzistów nie należy. Przykładowo jej kolega z PiS, Kamil Bortniczuk, w zeszłym roku "wyjeździł" aż 40 945 zł. Córka posłanki PiS bawi się na Bali i uprawia seks z wieloma mężczyznami. Matka zabrała głos fot. ADAM JANKOWSKI/REPORTER/EAST NEWS 8 Zobacz galerię fot. Mateusz Grochocki/East News, VIPHOTO/East News, VIPHOTO/East News Ciemieniucha to grube, tłuste łuski na główce dziecka. Przyczyną jej powstania jest nieprawidłowa praca gruczołów łojowych skóry dziecka. Ciemieniucha może występować także na skórze buzi, tułowiu i w okolicach krocza. Nieodpowiednio usuwana może spowodować stan zapalny skóry. Zobacz, jak wygląda ciemieniucha i jakie sposoby pomogą się jej pozbyć. Ciemieniucha pojawia się nawet u 2/3 niemowląt. Bardzo często dotyka dzieci z alergią, ale są też takie maluszki, które po prostu mają do niej większą skłonność. Powstaje na partiach skóry, gdzie wydzielanie gruczołów łojowych jest największe. Ciemieniuchę uznaje się za dziecięcą wersję łojotokowego zapalenia skóry, które u osób dorosłych wywołuje łupież. Spis treści: Ciemieniucha: co to takiego? Ciemieniucha: przyczyny powstawania Jak wygląda ciemieniucha? Ciemieniucha: zdjęcia Jak się pozbyć ciemieniuchy? – domowe sposoby Ciemieniucha: kiedy do lekarza? Ciemieniucha – co to takiego? Ciemieniucha (z łac. dermatitis seborrhoicum neonatorum) to rodzaj łojotokowego zapalenia skóry występującego u niemowląt na owłosionej skórze głowy. W okolicy ciemiączka między włosami dziecka pojawiają się tłuste, żółte, łuszczące się płatki, które przypominają łupież. U niektórych dzieci zdarza się również ciemieniucha na brwiach, na czole oraz za uszami. Ciemieniucha jest dość powszechną przypadłością u niemowląt. Najczęściej pojawia się u dzieci do 3 miesiąca życia i ustępuje do 1 roku życia. Może także wystąpić u starszych, nawet kilkuletnich, dzieci. Pierwszymi objawami zmian jest białawy nalot na skórze dziecka. Pokryta łuskami skóra głowy nie boli i nie swędzi. Jeśli nie dojdzie do wtórnego zakażenia skóry bakteriami lub grzybami, ciemieniucha nie stwarza zagrożenia dla dziecka. Łagodne zmiany, czyli miękki białawy nalot, nie wymagają leczenia. Żółte, tłuste łuski można delikatnie usuwać, uważając, aby nie uszkodzić skóry niemowlęcia, ponieważ grozi to infekcją. Ciemieniucha: przyczyny powstawania Ciemieniucha powstaje, gdy gruczoły łojowe produkują za dużo łoju (sebum), który łączy się ze złuszczonym naskórkiem. Przy zwiększonym wydzielaniu łoju może także dojść do namnożenia się grzyba – drożdżaka z rodzaju Malassezia, który przyczynia się do jej rozwoju. Ciemieniucha u noworodka może być efektem działania matczynych hormonów, które ciągle jeszcze krążą we krwi dziecka po tym, jak dostały się tam w czasie ciąży przez łożysko. U starszych dzieci ciemieniuchę mogą powodować nieodpowiednie kosmetyki. Dzieci z alergią pokarmową częściej mają problem z ciemieniuchą niż inne dzieci, chociaż żółte łuski nie są objawem alergii. Jak wygląda ciemieniucha? Pierwsze objawy ciemieniuchy mogą pojawiać się już w pierwszych tygodniach życia dziecka. Najpierw okolicy ciemiączka widoczny jest białawy nalot, który z czasem przybiera postać żółtawych łusek. Łuski stają się coraz grubsze, łuszczą się, a w ich miejsce powstają nowe. Jak już wspomnieliśmy, zmiany najczęściej występują na główce dziecka, ale mogą też pojawiać się na brwiach, w pachwinach, pod pachami, za uszami i na nosie. Ciemieniucha: zdjęcia Zdjęcia główki dziecka z ciemieniuchą we włosach, która przyjęła miejscami postać żółtawych, grubszych łusek: Starfoxy fot. Adobe Stock Fotolia fot. Adobe Stock Jak się pozbyć ciemieniuchy? Potrzeba czasu i konsekwencji, aby zwalczyć ciemieniuchę. Jednak samo leczenie dolegliwości nie jest specjalnie trudne. Sprawdź, co mówi na ten temat położna noworodkowa, Dorota Lewandowska. Jak krok po kroku usunąć ciemieniuchę: natłuść głowę dziecka oliwką – należy zrobić to na godzinę, a nawet na kilka godzin, przed wieczorną kąpielą; dzięki temu łuski staną się miękkie i łatwiejsze do usunięcia: umyj dziecku głowę – płynem do mycia ciała dziecka, najlepiej emolientem, albo dziecięcym szamponem: wyczesz włoski – trzeba robić to pod włos, najlepsza będzie do tego miękka szczotka, a nie grzebień, który może podrażnić lub pokaleczyć delikatną skórę dziecka: Łusek ciemieniuchy nigdy nie można usuwać na sucho – w ten sposób można uszkodzić skórę głowy dziecka i utorować drogę do zakażenia bakteriami lub grzybami. Gdy łuski ciemieniuchy nie chcą zniknąć: zrób kompres – z nasączonego oliwką gazika, który trzeba umieścić pod bawełnianą czapeczką przynajmniej na kilka godzin; po tym czasie należy umyć dziecku główkę i wyczesać włoski, zastosuj specjalny preparat z apteki – (jeżeli kompres z oliwki nie pomógł) pomóc może preparat na ciemieniuchę zawierający kwas salicylowy; trzeba go stosować tak, jak zaleca to producent. Sprawdź ranking najlepszych olejków, kremów i preparatów na usunięcie ciemieniuchy. O co zadbać, by dziecko nie miało ciemieniuchy? nie przegrzewaj – skóra powinna oddychać, a nie być przykryta grubą czapką, gdyż powietrze doskonale leczy podrażnienia; zdejmuj dziecku czapeczkę, gdy wchodzisz do pomieszczeń, np. do sklepu, dbaj o odpowiednie nawilżenie skóry – najlepiej lekkim kosmetykiem, który zawiera w składzie emolienty, nakremuj dziecko tuż po kąpieli. Nawet jeżeli usuniesz ciemieniuchę, pamiętaj, że lubi ona powracać u dzieci ze skłonnością do jej powstawania. Najlepiej codziennie oglądać główkę dziecka, czy nie pojawiły się nowe łuski. Jeżeli szybko je zauważymy, łatwiej będzie je zlikwidować. Aby nie dopuścić do nawrotów ciemieniuchy, trzeba przestrzegać regularnej pielęgnacji delikatnej skóry główki dziecka: myć włosy łagodnym szamponem dla dzieci, nie przegrzewać dziecka i dbać, by skóra była odpowiednio nawilżona. Ciemieniucha: kiedy do lekarza? Jeżeli domowe sposoby na ciemieniuchę nie przyniosą efektów, konieczna jest wizyta z dzieckiem u pediatry. Niemowlę z ciemieniuchą powinien obejrzeć lekarz także gdy: zmiany obejmują nie tylko owłosioną skórę główki, ale również buzię, tułów i okolice krocza, ciemieniusze towarzyszą inne objawy, np. biegunka, ból brzucha – mogą to być sygnały alergii, skóra dziecka jest zaczerwieniona lub pojawiły się na niej sączące się wykwity – mogło dojść do zakażenia drobnoustrojami, łuski często powracają, chociaż dziecko ma prawidłowo pielęgnowaną główkę. Przy dużych zmianach skórnych przyczyną ciemieniuchy może być drożdżak Malassezia. Lekarz zleci wówczas leki przeciwgrzybicze w postaci kremów i szamponów. Przy bardzo nasilonym stanie zapalnym konieczne może okazać się stosowanie kremu z hydrokortyzonem. Źródło: Zobacz także: Nawracająca ciemieniucha: dlaczego dokucza też starszym dzieciom? Alergia skórna: nie tylko na twarzy, a też na łokciach, kolanach, ciele. Jak leczyć? Pielęgnacja włosów dziecka - jak dbać o włosy niemowlaka i starszego dziecka Byłem świadkiem niecodziennego zdarzenia. W moim otoczeniu stało się coś niepokojącego, bulwersującego. Niestety - nie zareagowałem. Nie nagrałem filmu. Nie zrobiłem też zdjęcia, żeby umieścić je w mediach społecznościowych z dopiskiem #tematdlauwagi. Mogę za to sprawę opisać. I choć niekoniecznie jest ona warta uwagi reporterów Uwagi, to na pewno jest to #tematdodyskusji. Ta bulwersująca sytuacja miała miejsce w kolejce przy kasie w centrum handlowym. Za mną stał mężczyzna, wypakowujący towary z kosza na taśmę kasową. Po jakimś czasie doszła do niego żona z ich kilkuletnim synem. Syn ten był bardzo niezadowolony i płaczący. Wrzeszczący wręcz, by nie powiedzieć - histeryzujący. Powodem nieszczęścia dziecka był brak zgody na kupienie mu dwóch aut Hot Wheels. Tata był nieugięty, za to mama próbowała negocjować: Jak chcesz, to kupimy ci jeden samochód. Na nic to się zdało. Chłopiec był uparty: Nieeeeeee! Ja chcę dwaaaaaa! Czyli w zasadzie typowa sytuacja w której rodzice nie zgadzają się na coś, co chce dziecko. Płaczący i krzyczący potomek, to w miejscach publicznych spore wyzwanie dla rodziców. Jako tata dziecka, które ma bardzo donośny płacz i niezwykle piskliwy krzyk, wiem doskonale jak ciężkie bywają spojrzenia postronnych osób. I najwyraźniej dla ojca chłopca, który bardzo chciał dostać dwa samochodziki, ciężar ten był zbyt wielki do uniesienia. W pewnym momencie po prostu nie wytrzymał. Chwycił syna za ramię, obrócił i... zdzielił go w tyłek! Oczywiście nie przyniosło to efektu oczekiwanego przez ojca. Dziecko zamiast się uspokoić, zaczęło krzyczeć jeszcze bardziej. Matka zaś jeszcze bardziej starała się przekonać syna, że zakup jednego auta będzie najlepszym rozwiązaniem, które wszystkich usatysfakcjonuje. Zachowanie ojca bardzo mnie zdenerwowało i podniosło ciśnienie. Niczym napój energetyczny wymieszany z bardzo mocną kawą, który sobie kiedyś zafundowałem. Kasjerka również była zbulwersowana, i widać było, że nie spodobało jej się to, co zobaczyła, bo zaczęła mylić i mieszać wyuczone regułki, które powinna kierować do klientów. Nikt jednak nie zareagował. Nikt nie powiedział choćby słowa do ojca, który śmiał podnieść rękę na syna. I to publicznie. Co niektórzy popatrzyli tylko po sobie, ale nikt nic nie zrobił. Tak - wiem. Ja też się nie popisałem. Też nie zareagowałem. Dlatego nie piętnuję innych świadków zdarzenia, a jedynie opisuję sytuację. I biję się w pierś. Czy mam coś na swoje usprawiedliwienie? Cóż, mam powody dla których wtedy nie zrobiłem. Choć niekoniecznie mnie one usprawiedliwiają. Są to: szok, zaskoczenie i przede wszystkim wątpliwość czy moja interwencja cokolwiek zmieni. Myślałem sobie, że ten klaps już się przecież wydarzył. Nie cofnę już go. Ojca zaś też zapewne nie przekonam, że to co zrobił było niewłaściwe. Skoro to zrobił, to zapewne uważał, że miał do tego pełne prawo. Na szczęście mam w domu wspaniałą Żonę, która w dyskusji nad omawianym zdarzeniem uświadomiła mi, że interwencja mogłaby mieć wielkie znaczenie dla tego dziecka. Przeciwstawienie się biciu mogłoby uświadomić malca, że nie jest to wcale naturalny i normalny element stosowany przez rodziców do kontroli nad dzieckiem. Poza tym, doszedłem również do wniosku, że nawet jeśli nie przekonałbym tamtego mężczyzny do zaprzestania stosowania przemocy wobec dziecka, to może chociaż następnym razem dwa razy zastanowiłby się nad podniesieniem ręki na syna w miejscu publicznym? Może udałoby się w ten sposób zaoszczędzić kolejnych upokorzeń temu dziecku? Użycie siły wobec dziecka jest oznaką słabości! Kilka lat temu w rozmowie ze znajomymi, wypłynął temat klapsów i "dawania lania" dzieciom przez rodziców. Ku mojemu zaskoczeniu, większość twierdziła, że jeśli argument siły nie jest nadużywany, to wszystko jest w porządku. Padło nawet stwierdzenie, że rodzic czasem musi dać dziecku lanie, żeby pokazać mu siłę i jego miejsce w szeregu. Wtedy już nie wytrzymałem i włączyłem się do dyskusji mówiąc, że stosowanie przemocy wobec dziecka jest oznaką słabości, a nie siły, czego nikt nie śmiał już zakwestionować i szybko zmieniono temat. Mam jednak wrażenie, że w Polsce jest ciche przyzwolenie na klapsy dyscyplinujące. Zupełnie nie do pomyślenia w Niemczech. Do dziś pamiętam sytuację z monachijskiego tramwaju, kiedy to starszy pan, nie mogąc znieść głośnych (ale w sumie w granicach normalności) rozmów młodych współpasażerów (około 10-12 latków), pozwolił sobie zdzielić jednego z nich w głowę, z tekstem: Będziesz już cicho?! Chcę mieć spokój! To, co stało się potem, było wręcz niewyobrażalne. Nagle prawie wszyscy obecni w tramwaju dorośli ludzie zostawili swoje telefony, książki i gazety trzymane w rękach, i wręcz rzucili się na tego agresywnego pana! Jedni sami chcieli wymierzać sprawiedliwość, inni grozili wezwaniem policji, a jeszcze inni chcieli wyprosić agresywnego pasażera z pojazdu. Oczywiście nie wszystkie z tych metod są godne naśladowania, ale już sama postawa - obrona przed przemocą wobec młodego człowieka, to coś, co zdecydowanie należy pochwalić. I wcielać w życie. Ja na pewno będę się starał reagować. A co Ty myślisz o dawaniu klapsa dziecku? Reagujesz gdy widzisz jak inni biją dzieci? Jak według Ciebie powinno się reagować? PS Dziecko na zdjęciu płacze z powodu upadku, a nie przemocy. :)

zdjęcia jak się robi dzieci